2. Gebruikelijkheidstoets werkkostenregeling aangescherpt

De gebruikelijkheidstoets houdt in dat de vergoedingen, verstrekkingen en terbeschikkingstellingen die een werkgever aanwijst als eindheffingsloon (bijvoorbeeld door ze in de administratie op te nemen als eindheffingsloon), niet meer dan 30% mogen afwijken van wat in vergelijkbare omstandigheden gebruikelijk is.
Met ingang van 1 januari 2016 wordt het gebruikelijkheidscriterium aangescherpt:
het aanwijzen van de vergoedingen, verstrekkingen en terbeschikkingstellingen van een bepaalde omvang moet gebruikelijk zijn. Het moet dus gebruikelijk zijn dat een werknemer vergoedingen, verstrekkingen of terbeschikkingstellingen van een bepaalde omvang belastingvrij krijgt en dat de werkgever de loonbelasting/premie volksverzekeringen via eindheffing voor zijn rekening neemt.

Voorbeeld
Bedrijf Jansen geeft enkele werknemers ieder jaar een belaste bonus van € 6.000. Netto krijgen deze werknemers dan elk ongeveer € 3.000. Dit jaar geeft Jansen dezelfde werknemers dezelfde bonus, maar dan onbelast. Zij krijgen dan netto €6.000. Jansen mag de bonus dan niet aanwijzen als eindheffingsloon, omdat dit ongebruikelijk is.